Πανσέληνος

Λευκό μου Φεγγάρι
Κάτι ψάχνεις το ξέρω
Μέτρησες τις μέρες σου και τις βρήκες λειψές
Κι όμως, περίμενε λίγο ακόμη και θα’ρθουν όσα επιθυμείς

Κίτρινό μου Φεγγάρι
Μοιάζει να βρήκες αυτό που’ψαχνες
Το βρήκες όντως;
Τα σημάδια θα σου το δείξουν, να τους δώσεις σημασία

Πορτοκαλί μου Φεγγάρι
Κυνήγα όσα πιστεύεις
Τίποτα δεν έχεις να χάσεις
Νίκη ή ήττα, όλα έχουν να σου διδάξουν κι από κάτι

Κόκκινό μου Φεγγάρι
Οι μέρες σου ήρθαν
Γέμισες για τα καλά, ολόκληρη Πανσέληνος
Κατάλαβες άραγε πως ό,τι επιθυμούσες βρισκόταν εντός σου;

Τα ουράνια σώματα
Όσο πιο μεγάλα, τόσο πιο φοβερά
Βαραίνουν από την πολλή τη δύναμη
Και τραβούν την ύλη κατά πάνω τους
Βάζοντάς την σε τροχιά
Γύρω από τον λαιμό τους

Τα ουράνια σώματα
Μοιάζουν με ολόκληρους κόσμους
Κι ίσως να είναι
Μα κι αυτοί οι κόσμοι
Στους ίδιους φυσικούς νόμους
Του πόνου και της χαράς, υπακούν

Τα ουράνια σώματα
Κινούνται με απίστευτες ταχύτητες
Πορευόμενα σε κατευθύνσεις που δε γνωρίζουν
Πάνε και πάνε
Ευθεία εμπρός
Στον αφανισμό τους

Τα ουράνια σώματα
Μπορεί να μοιάζουν όμορφα
Με το φως τους
Με την επιβλητικότητά τους
Μα στην αναγκαιότητα του κόσμου ακούν πάραυτα
Συνεχίζοντας το ταξίδι τους στο άγνωστο

Για ποιο Φεγγάρι που έγινε Πανσέληνος
Για ποιο ουράνιο σώμα που το έφαγε μια μαύρη τρύπα
Αξίζει να δακρύσει μια ψυχή
Και να μετουσιώσει το πνεύμα που αυτή είναι σε ύλη