Γράφει ο Ορφέας Μελισσάς Πάνω από τα σύννεφα υπάρχει ο ήλιος,εκτός και αν είναι νύχτα Η ελευθερία θέλει όρια,μα τα όρια περιορίζουν Η ζωή θέλει όνειρα,εκτός και αν γίνει η ίδια εφιάλτης Η λογική δαμάζει το συναίσθημα,εκτός κι αν το συναίσθημα δαμάσει τη λογική Ο έρωτας μας απελευθερώνει,εκτός και αν γίνει η φυλακή μας Τα … Συνεχίστε την ανάγνωση Εξαιρέσεις

Γράφει ο Θανάσης Τσακαλίδης Σώματα που κινούνται σα σκιές του είναι τουςΒολοδέρνουν στα σοκάκια του κόσμου τούτουΠεινούν και διψούν για ψωμί και κρασίΜε το βλέμμα πότε χαμηλά, πότε ψηλάΑποφεύγουν να δουν τον συνάνθρωπο κατάματαΚι έτσι χάνουν την ευκαιρία να βρουν όσα επιθυμούνΌλα όσα κατοικούν στα μάτια του ανθρώπουΤην ψίχα της ψυχής του, το κρασί του … Συνεχίστε την ανάγνωση Πνευματική Ανάσταση

Γράφει ο Ορφέας Μελισσάς Σκέψεις διάσπαρτες, και εγώ κάπου στη μέση. Κλείνω τα μάτια και αφουγκράζομαι. Φτιάχνω εικόνες. Ηλιοβασίλεμα… Παραλία… Τα πάντα μπλε, και στη μέση του κάδρου αποχρώσεις. Όλες τους. Η απέραντη αρμονία της ίριδας. Κλείνω τα μάτια. Ακούω το κύμα. Μα πώς γίνεται αυτός ο θόρυβος να γαληνεύει τις αισθήσεις; Χαλαρώνω και αφήνω … Συνεχίστε την ανάγνωση Ακούγοντας το κύμα

Γράφει ο Ελευθέριος Μακατσέλος Αξίζει να τραβάς κάποιον μπροστά, όταν αυτός σε τραβάει πίσω; Εννοείται. Eπιβάλλεται όμως να ‘ρθει και μια σαφής αιτιολόγηση μετά από μια τέτοια προβοκατόρικη εισαγωγική πρόταση. Η πρόταση αυτή είναι προκλητικά ελλιπής γιατί θέλω να εστιάσω στην ουσία, και η ουσία είναι πως ναι, τραβάμε μπροστά όσους πίσω μας τραβάνε. Το … Συνεχίστε την ανάγνωση Εξέλιξη

Γράφει η Έταμπελ Νιώπα Ο υπνοβάτης, σε μια απενενοημένη κίνηση αφύπνισης, τυφλή και διαρκής, προσπαθεί να χωρέσει στη ζωή του. Μα το κενό, αέναα τον αδειάζει. Και τα μάτια προσπαθούν να περισώσουν ό,τι μπορούν από τη λησμονιά. Στην αναλαμπή του σκότους, παλεύει να υπολογίσει το χαμένο χρόνο. "Σε έχασα τη στιγμή που σε γνώρισα", σκέφτηκε.  … Συνεχίστε την ανάγνωση Airbnb