Λευκό μου ΦεγγάριΚάτι ψάχνεις το ξέρωΜέτρησες τις μέρες σου και τις βρήκες λειψέςΚι όμως, περίμενε λίγο ακόμη και θα'ρθουν όσα επιθυμείς Κίτρινό μου ΦεγγάριΜοιάζει να βρήκες αυτό που'ψαχνεςΤο βρήκες όντως;Τα σημάδια θα σου το δείξουν, να τους δώσεις σημασία Πορτοκαλί μου ΦεγγάριΚυνήγα όσα πιστεύειςΤίποτα δεν έχεις να χάσειςΝίκη ή ήττα, όλα έχουν να σου διδάξουν … Συνεχίστε την ανάγνωση Πανσέληνος

Γράφει η Έταμπελ Νιώπα * Με αφορμή το βιβλίο «Δεν ήμουν πια άνθρωπος» του Osamu Dazai που διαβάστηκε στη Λέσχη Ανάγνωσης Στοχαστών. Ήταν πια άνθρωπος Να πώς καίγεται ο Πινόκιο. Η στάχτη του, ένας νέος γαλαξίας.  Αυτή η ξύλινη μύτη, σουβλερό ψέμμα:δεν τρυπώνει πια στον εαυτό μου.  Από το παλιό τραύμα,αλήθεια αναβλύζει.  Αυτό το ψέμμα έγινε σκόνη, έτσι … Συνεχίστε την ανάγνωση Ήταν πια άνθρωπος

Γράφει ο Θανάσης Τσακαλίδης * Με αφορμή το βιβλίο "Δεν ήμουν πια άνθρωπος" του Osamu Dazai που διαβάστηκε στη Λέσχη Ανάγνωσης Στοχαστών. Δεν είμαι πια άνθρωπος. Όχι. Δεν είμαι. Χρόνια επιδίωκα να μάθω εμένα, για να μάθω τον άνθρωπο. Έψαχνα κι έψαχνα μέσα στα σκοτάδια μου, με σκοπό να καταλάβω το κάθε τι. Στην αρχή … Συνεχίστε την ανάγνωση Δεν είμαι πια άνθρωπος

Γράφει η Έταμπελ Νιώπα                Στη Διοτίμα "Stat rosa pristine nomine, nomina nuda tenemus” Έρωτας, δαίμων ανάμεσα.Λευκό ανάμεσα σε πύρινο.Ζωή ανάμεσα σε Θάνατο.Θεός ανάμεσα σε ανθρώπους.Αρχή ανάμεσα σε τέλος.Αμφιβολία ανάμεσα σε πίστη.Οικείο ανάμεσα σε ανοίκειο.Σώμα ανάμεσα σε σώμα,σώμα παραπέρα από σώμα. Έρωτας, δαίμων ταυτόχρονος.Δύο τόξα, ένας στόχος.Δύο άνθρωποι, μία πόρτα.Μία γέννηση και μία καταστροφή. Έρωτας,ένας ο νικητής,ένας … Συνεχίστε την ανάγνωση Δαίμων κενός