Κοιτάζουμε στον καθρέφτη και νομίζουμε ότι αυτό που βλέπουμε είναι αυτό που πραγματικά είμαστε, το σώμα, τα άκρα του κι οποιαδήποτε χαρακτηριστικά μας που μας κάνουν να δείχνουμε αυτό που δείχνουμε. Τι είναι όμως ο άνθρωπος στην ουσία; Αν μου κόψεις ένα χέρι κι ένα πόδι, θα παραμείνω εγώ, σχεδόν αναλλοίωτος όπως πρώτα. Αν μου … Συνεχίστε την ανάγνωση Πνεύμα Εντός
Το κρίμα δε φτάνει
Ήχησαν πάλι οι σειρήνες κι η νύχτα έγινε μέρα. Η χρόνια προπαγάνδα αποδίδει κι έτσι το μίσος βρίσκει εύφορο έδαφος για να στεριώσει στις καρδιές των ανθρώπων. Η εξουσία σπάνια εκφράζει και υποστηρίζει τις ανάγκες των πολλών παρά αρέσκεται στο να αναπαράγει τον εαυτό της, πότε πηγαίνοντας κόντρα στους εκάστοτε λαούς και πότε παίζοντας θέατρο … Συνεχίστε την ανάγνωση Το κρίμα δε φτάνει
Στοχασμού Στοχασμός
Το βλέμμα καρφωμένο στο κενό θαρρείς κι ο άνθρωπος πίσω του μόλις ξεψύχησε. Που να τρέχει άραγε ο νους του; Σε ποια διάσταση βρίσκεται η συνείδησή του; Είναι εδώ, μπροστά μου, δίπλα και μέσα μου, και δεν είναι. Κατοικεί για λίγο σε έναν άλλο κόσμο, φανταστικό. Η σκέψη του αχαλίνωτη γύρω από μια αγκυροβολιά, τριγυρίζει … Συνεχίστε την ανάγνωση Στοχασμού Στοχασμός
Ανάσταση Προσωπική
Έπεφτα και κουνούσα τους ώμους μου λες κι είχα φτερά. Η πτώση ήταν διαρκής, ο φόβος μεγάλος κι η ελπίδα τρεμόπαιζε εντός μου, μα τα κατάφερα. Δίνω πνοή ξανά στη φωνούλα μέσα μου, τη φωνούλα που τόσο αρέσκεται να φτάνει στις συνειδήσεις των αδερφών μου. Δεν ξέρω αν έβγαλα φτερά εν τέλει, δεν ξέρω τι … Συνεχίστε την ανάγνωση Ανάσταση Προσωπική
Χρόνια 200 Ναφθαλίνης
* Spoiler Alert: 3700 λέξεις - 13 σελίδες. Δύο αιώνες μετά την επανάσταση, τι μπορούμε να πούμε για την κατάστασή μας; Πόσο έχουμε προχωρήσει κι αναπτυχθεί ως κοινωνία μέσα στο πέρασμα αυτών των χρόνων; Αξίζει η ζωή σήμερα στη χώρα αυτή; Μέσα από το κείμενο αυτό, δεν επιδιώκω να ασκήσω πολιτική κριτική, αν κι αυτή, … Συνεχίστε την ανάγνωση Χρόνια 200 Ναφθαλίνης
