Μέσα από την καταχνιά και τον καπνό ξεπροβάλλει ένας τόπος γεμάτος με ερείπια. Ένας τόπος γεμάτος στάχτη, μια στάχτη κρύα που με το πρώτο κιόλας αεράκι θα πάρει να χάνεται. Ο τόπος που κάποτε φιλοξενούσε ζωή ακμάζουσα, κάηκε πια, και εισήλθε εδώ και καιρό στην νέα του εποχή, αυτή της παρακμής. Ποιος ο τόπος όμως; … Συνεχίστε την ανάγνωση Καμένος Τόπος

Κρατούμε τη ζωή στα δυο μας χέρια, μα είναι το υλικό της άστατο, υγρό, και μας ξεφεύγει λίγο λίγο, πέφτωντας στο κενό και τη λήθη. Πόσες ώρες, μέρες και χρόνια δεν περνούν σχεδόν απαρατήρητα από εμάς τους ίδιους; Πόσες φορές δεν νιώσαμε ότι ο χρόνος τρέχει πολύ γρήγορα, δίχως να το καταλαβαίνουμε καλά καλά; Πόσο … Συνεχίστε την ανάγνωση Συνειδητή Ζωή

Μέσα από τον κάθε άνθρωπο φανερώνεται ο Λόγος. Ο άνθρωπος είναι το ζώο που κατάφερε μέσα στο πέρασμα του χρόνου να βρει τον τρόπο ώστε ο Λόγος να ευδοκιμήσει, φορώντας το ανθρώπινο ρούχο. Είμαστε αυτοί που είμαστε, αυτοί που γινόμαστε, ναι, αλλά όχι μόνο αυτό. Είμαστε και κάτι παραπάνω. Στον καθένα και την καθεμιά από … Συνεχίστε την ανάγνωση Περί Λόγου

Το πρόλαβες το τρένο;Πάλι έτρεχες σαν τρελός ε; Μήπως και το χάσεις;Τα άσχημα χούγια δε σταματούν εύκολα; Τι νόμιζες; Κάθισες δίπλα στο παράθυρο πάλι; Αγαπημένη θέση ε;Κοίταξες γύρω σου να δεις, ποιους κοιτάζεις άραγε, ποιους παρακολουθείς σαν κουκουβάγια;Έριξες μια ματιά στο κινητό σου πριν βγάλεις από την τσάντα το βιβλιαράκι; Γιατί δεν μιλάς; Το τρένο … Συνεχίστε την ανάγνωση Ερωτημάτων Έρωτας

Παράξενο μου μοιάζει μα έφτασα αισίως τα 100 κείμενα. 100 δημοσιευμένα για την ακρίβεια κι αυτό εδώ θα'ναι το πρώτο της επόμενης εκατοντάδας. Θα μοιραστώ μαζί σας λίγες σκέψεις μου για αυτή τη διαδρομή στο χρόνο, για την εμπειρία που έζησα και ζω στον κόσμο της αυτοέκφρασης. Ξεκίνησα με ένα κείμενο το οποίο είχα στείλει … Συνεχίστε την ανάγνωση 100+1 Ακονίσματα