Με μαζεμένα τα φτερά του. Με δεμένα τα πόδια του. Με το κεφάλι σκυφτό. Και με καρδιά παγωμένη. Ο άνθρωπος του σήμερα. Έχει δημιουργήσει έναν πολιτισμό που μοιάζει με ζωολογικό κήπο. Τον έχτισε και μπήκε μέσα του. Κλειδαμπαρώθηκε για να είναι ασφαλής. Έφτιαξε χαρτόκουτα για σπίτια μη τυχόν και κρυώνει τα βράδια. Ανέπτυξε το λογικό … Συνεχίστε την ανάγνωση Ζωολογικός Κήπος

Οι μέρες κυλάνε σαν ρυάκι. Σκέψεις έρχονται και φεύγουν δίχως να αγκυροβολήσουν. Συναισθήματα που το χρώμα τους δεν αποτυπώνεται πάνω στο χαρτί. Μια κατάσταση που θυμίζει ζωή και πάλι. Αν θέλει κανείς να ζει, τότε καλύτερα θα'ναι να αποφεύγει το γράψιμο. Γιατί; Γιατί υπάρχουν τόσα και τόσα που μπορεί να κάνει. Να κοινωνικοποιηθεί, να διαβάσει, … Συνεχίστε την ανάγνωση Εκ βαθέων

Γεια σαςΕίμαι ο ΚανέναςΚι ήρθα Εδώ για να μην αλλάξω Τίποτα Γεννημένος πριν από Έξι χρόνιαΉρθα στον Κόσμο ένα κρύο βράδυ του ΓενάρηΚαι μου φάνηκε σαν Ψέμα Σαν Ψέμα μου φάνηκε κι η μέχρι τώρα Ζωή μουΠαιχνίδι κι Αγκαλιά μέσα στο Φόβο και τον Τρόμο γύρω μουΚι όμως διήρκεσε τόσο λίγο Τώρα εδώ, Νεκρός μέσα … Συνεχίστε την ανάγνωση Μια ευχή

Ο κόσμος καίγεται όλο και περισσότερο. Κι εμείς παρακολουθούμε την καταστροφή στις οθόνες μας. Αναρωτιόμαστε, μέχρι πού θα φτάσει η ξεφτίλα. Έχει πάτο η κατάντια μας; Ο άνθρωπος αυτοκαταστρέφεται όλο και περισσότερο, όλο και καλύτερα. Μου είναι δύσκολο να ανοίξω αυτό το θέμα. Το θέμα του προβλήματος. Από πού να το πιάσω; Πώς να το … Συνεχίστε την ανάγνωση Το Πρόβλημα

Είναι κάτι ψυχές που τις ψάχνουμε εναγωνίως Ψυχές που κάτι μας οδηγεί προς αυτές Τις αναζητούμε μέσα σε αυτό το ταξίδι που λέμε ζωή Αναρωτιόμαστε κάθε τόσο που να βρίσκονται Κι είναι κάτι μέρες που τις συναντούμε Στο πρώτο βλέμμα, στο πρώτο άκουσμα φωνής Τις αναγνωρίζουμε ως αδερφές μας Ψυχές ζώσες που καίγονται σαν καντήλια … Συνεχίστε την ανάγνωση Αδερφές Ψυχές