Γράφει η Μαρία Χριστοπούλου Μία λέξη εκατομμύρια ερμηνείες, εκατομμύρια προσεγγίσεις και γιατί. Μια έννοια που μπορεί να επεκτείνεται από τις πιο ενδόμυχες αλήθειες, μέχρι τις πιο απλές όπως ένα παιδί στοχάζεται ρωτώντας γιατί ρέει το νερό στο ποτάμι και γιατί, -ένας ενήλικας θα πεί-  ρέει έτσι η ζώη μέσα μας ή στη διπλανή αυλή. Μια … Συνεχίστε την ανάγνωση Στοχαστικότητα

Γράφει ο Ραφαήλ Μάστορας Μου ζήτησες να ανταλλάξουμε ποιήματαΜια προσπάθεια να εκφραστούμεΜε σκότωνες εκείνη τη περίοδο μα εγώ διάλεξα να γράψω για κάτι άλλοΝα ξεσπάσω πάνω σε κάτι που μπορούσα να διαχειριστώΦοβόμουν βλέπεις να εκφράσω πόσο με πλήγωνεςΜη καταλήξω και σε χάσω αν ανοιχτώΤι ειρωνείαΤο δικό σου ποίημα δεν το θυμάμαι πιαΜιλούσε για μαςΊσως ήσουν … Συνεχίστε την ανάγνωση Ανέκφραστα

Γράφει ο Θανάσης Τσακαλίδης Ωδή στο Πνεύμα Ένα φάντασμα πλανιέται μέσα στην Ανθρωπότητα. Το φάντασμα αυτό, είναι το φάντασμα του Πνεύματος. Μια δύναμη καθάρια, βουτά στα βάθη του Ανθρώπου, πετά στις κορυφές, ανοίγει ό,τι πόρτα βρει, ψαχουλεύοντας στα σκοτάδια. Μια δάδα είναι το Πνεύμα αυτό, που στο χέρι της κρατά εμάς. Μας καίει τον έναν … Συνεχίστε την ανάγνωση Μανιφέστο Στοχασμού & Ζωής

Σαν ψηλό βουνό και χιονισμένοΑντανακλώμαι σε μια επιφάνεια κρυστάλλουΣαν ψεύτικος μ'αληθινόςΠεριμένω να σπάσω μ'ένα φύσημα τ'ανέμου Η ζωή μας κυλά σα γάργαρο νερό, όπως ένα ποτάμι. Μια πάει δεξιά, μια αριστερά, μια στην ευθεία τρέχει. Πότε βιάζεται κι αποκτά δύναμη. Πότε κόβει ταχύτητα σαν να θέλει να ξεκουραστεί. Είναι κάτι φορές που πηδά από καταρράκτες. … Συνεχίστε την ανάγνωση Αντανακλάσεις

Βαμμένα με αίμα Γλυκά σαν όνειραΣφριγηλά τα κεράσιαΛερώνουν τα χέρια Των τυχερών που τα γεύονταιΗδονή χωρίς οδύνηΜέχρι να πονέσει η κοιλιά Κάποτε ονειρεύτηκαΠως ήμουν κεράσιΓλυκός σα φιλίΣφριγηλός σαν παιδίΚοίταξα μέσα μου κι είδα το αίμαΈσταζα πάνω στο κουκούτσιΕπιθυμούσα κάποια ύπαρξηΝα με κόψειΝα με φάει Μα ο καιρός περνούσεΟ χρόνος κυλούσεΠαραέγινα γλυκόςΜεγάλωσα πολύΤο σφρίγος άρχισε να … Συνεχίστε την ανάγνωση Κεράσια