Γράφει ο Θανάσης Τσακαλίδης Τραβώ τις λέξεις από μέσα μουΤις τραβώ μέχρι αυτές να βγουν στο φως του κόσμουΚι ας είναι ματωμένες Ψαρεύω τα νοήματα που κρύβονται στις σκιές μουΤα ψαρεύω μέχρι αυτά να ανασάνουν τον αέρα τούτοΚι ας είναι πνιγμένα ήδη Ανοίγω την ψυχή μου στον ήλιοΤην ανοίγω διάπλατα μέχρι να απορροφήσει όλες του … Συνεχίστε την ανάγνωση Καιόμενος

Γράφει ο Ραφαήλ Μάστορας Αν ο στοχασμός πηγάζει από το συναίσθημα γιατί μου φαντάζει τόσο δύσκολο να συνυπάρξει με το θυμό; Φαντάσου ένα σκηνικό, ένα ζευγάρι που μαλώνει Λέξεις όπως απιστία, μαλάκα, σκουπίδι, εμπιστοσύνη, αιωρούνται στην ατμόσφαιρα Ξαφνικά δίπλα τους περνάει ένα βάζο Ο χρόνος σταματά Μπορεί άραγε εκείνη τη στιγμή να ερωτηθεί αυτός που … Συνεχίστε την ανάγνωση Στοβρασμός

Γράφει ο Θανάσης Τσακαλίδης Νύχτα ψυχρή έρχεται. Νιώθω τη θερμοκρασία να πέφτει. Του ανθρώπου η καρδιά σφίγγεται, το αίμα πήζει. Στο νου μου ανεβαίνει το μετά. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό, κάτι με βασάνιζε. Κάτι απροσδιόριστο. Δίχως να καταλαβαίνω και πολλά, πορευόμουν στη ζωή ψάχνοντας και ψάχνοντας να δω τι συμβαίνει, γύρω μου, μέσα … Συνεχίστε την ανάγνωση Όραμα

Γράφει ο Αναστάσης Σωτηρόπουλος (Πεφτάστερος) Με τους Ολύμπιους θεούς,Σοφία, εσύ ήσουν ένα,γι’αυτό κι η ομορφιά σου είναι θεία! Και με τους ημίθεους πάντα μαζί,να παίρνουν δύναμη από σένα,και να νικούνε όλα τα θηρία. Τώρα που η ομορφιά σου άγγιξε κι εμένα,αναρωτιέμαι,θα σε γνωρίσω πιο βαθιά;Ή θα συνεχίσω να ζω δυστυχισμένα;

Γράφει η Μαρία Χριστοπούλου Μία λέξη εκατομμύρια ερμηνείες, εκατομμύρια προσεγγίσεις και γιατί. Μια έννοια που μπορεί να επεκτείνεται από τις πιο ενδόμυχες αλήθειες, μέχρι τις πιο απλές όπως ένα παιδί στοχάζεται ρωτώντας γιατί ρέει το νερό στο ποτάμι και γιατί, -ένας ενήλικας θα πεί-  ρέει έτσι η ζώη μέσα μας ή στη διπλανή αυλή. Μια … Συνεχίστε την ανάγνωση Στοχαστικότητα