Γράφει ο Ορφέας Μελισσάς Και να'μαστε. Εκεί εσύ, εδώ κι εγώ. Αν κάτι με παρηγορεί είναι που η σκέψη μου μπορεί να βγει απ'τους τοίχους και να'ρθει να σε βρει. Και η καρδιά μου επίσης. Και η δική σου επίσης. Μα εγώ είμαι εδώ. Κι εσύ εκεί. Από δειλία ή από θάρρος. Ξέρω πως υπάρχεις. … Συνεχίστε την ανάγνωση Μεταμεσονύκτια ανάκληση

Γράφει ο Θανάσης Τσακαλίδης Αν ο κάθε άνθρωπος αποτελεί κύτταρο της ΑνθρωπότηταςΤότε που βρίσκεται ο καθένας και η καθεμιά μας; Αυτοί που τους αρέσει να πίνουν Βρίσκονται άραγε στο συκώτι και τα νεφρά; Αυτοί που τους αρέσει να τρώνε Βρίσκονται στο στομάχι και το έντερο; Με τους ταξιδιάρηδες τι γίνεται;Βρίσκονται στα πόδια Της; Με όσους … Συνεχίστε την ανάγνωση Απορίες

Γράφει ο Ραφαήλ Μάστορας Πάμε σε μια παραλία; Το ξέρω πως έχει κρύοΔεν χρειάζεται να κολυμπήσουμεΟύτε καν να βγάλουμε τα ρούχα μαςΜονάχα να τα πούμεΚάπου μόνοιΧωρίς περιττούς περισπασμούςΘέλω να σε προσέξωΘέλω να σε γνωρίσω

Γράφει η Έταμπελ Νιώπα Από την τράπουλα,λείπουν οι φιγούρες.Ντάμα, βαλές, ρήγας-ανύπαρκτοι. Και τζόκερ; Πουθενά.  Μόνο νούμερα.Απρόσωποι συνδυασμοί,σε αριθμημένα σώματα, κενά. * Η φωτογραφία είναι της Maladie.

Το κείμενο αυτό αποτελεί συνδημιουργία εφτά αιώνιων μαθητών. Μια στάλα βροχής. Με δρόσισε.Κάθομαι εδώ, σωστός Στοχαστής, κρατώ το πηγούνι μου και με βλέμμα μετέωρο χάνομαι στο πράσινο της χλόης μπρος μου.Μάτια ανοιχτά, μα η σκέψη μου ταξιδεύει.Πηδάει από εδώ κι από εκεί, πότε μια εικόνα του παρελθόντος, πότε μια του μέλλοντος, έρχονται να μου υπενθυμίσουν όσα … Συνεχίστε την ανάγνωση Διχασμένος Στοχαστής