Ήταν ένα 2022. Δεν έχω ιδέα τι είδους μηχανισμός είναι αυτός που με κάνει να γεννώ πότε ευφάνταστους και πότε απερίσκεπτους, σχεδόν παιδαριώδεις, τίτλους κειμένων. Μόλις διάβασα τα πρώτα δυο κείμενα της χρονιάς που πέρασε για να δω που βρισκόμουν τότε και πατώντας πάνω στα συναισθήματα που μου δημιούργησαν θα επιδιώξω τώρα τον απολογισμό του … Συνεχίστε την ανάγνωση Ένα 2022

Ο άνθρωπος φαίνεται πως έχει ανάγκη από ρούχα. Κανείς, μπορεί να δει όλες του τις ταμπέλες ως προσπάθειες που κάνει για να ντύσει τη γύμνια του. Κι όμως, ό,τι κι αν έχουμε φορέσει ως σήμερα, δεν έχει καταφέρει να μας προστατεύσει από το κοσμικό ψύχος, τουλάχιστον όχι τόσο όσο το έχουμε ανάγκη. Είμαστε οι μόνοι … Συνεχίστε την ανάγνωση Χαμένο Ρούχο

Πέρα από συμπιεσμένη ενέργεια που έγινε ύλη, είμαστε και συμπιεσμένη πληροφορία. Κι αν και δεν μπορούμε από μόνοι μας να ξεκλειδώσουμε την ενέργεια και την πληροφορία στο σύνολό τους, καταφέρνουμε έστω να χειριστούμε κάποια επίπεδά τους. Δεν μπορώ να διασπάσω τα άτομα μέσα μου, μπορώ όμως να κουνήσω το σώμα και τα άκρα μου. Επίσης, … Συνεχίστε την ανάγνωση Αποσυμπίεση

Κύματα οργής, που μεγαλώνουν και μεγαλώνουν, ετοιμάζονται να χτυπήσουν στα βράχια. Ρεύματα απορίας μέσα στο βάθος του ωκεανού ακολουθούν το δικό τους δρόμο, πλέκονται κι εμπλέκονται με άλλα ρεύματα, ρεύματα απελπισίας και καμιά φορά έκστασης. Υδροστρόβιλοι αγάπης, που να μας πάρουν και να μας σηκώσουν, δημιουργούνται σιγά σιγά, καμιά φορά απροσδόκητα. Αν η ταινία του … Συνεχίστε την ανάγνωση Ωκεανός Συναισθημάτων

Φωνή απαγγέλουσα, ετοιμάζεται πάλι να σφυρίξει στον κόσμο με ζέση. Ετοιμάζεται πάλι να κάτι να πει, κάτι να γκρεμίσει και κάτι να χτίσει. Την κάλπικη γη ακούω ήδη να σείεται. Ερχόμενος στην Ολλανδία προσπάθησα να έχω άδεια πνευμόνια, προσπάθησα να τα γεμίσω με τον αέρα του τόπου αυτού. Και τα κατάφερα, τον συνάντησα, τον αφουγκράστηκα, … Συνεχίστε την ανάγνωση Γη της Επαγγελίας