Μια σειρήνα ακούστηκε να σουλατσάρει στο δρόμο, κι αυτό το κείμενο, άρχισε να παίρνει σάρκα κι οστά. Τόσα χρόνια γράφω και γράφω, προσπαθώντας σε πρώτη φάση να αυτοψυχαναλυθώ κι αν έχω την τύχη και τη δύναμη, ίσως να αυτοψυχοθεραπευθώ. Μέχρι τώρα το γράψιμο στάθηκε δίπλα μου, το είχα σαν μπαστουνάκι ώστε να βοηθιέμαι πότε πότε … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαρμαρωμένοι Ήρωες

Πέρασε τις προάλλες η ημέρα της γυναίκας από πάνω μου σαν να ήταν φάντασμα. Ήθελα τόσα να γράψω, τόσα να πω, μα η ατίθαση καθημερινότητα μου σκότωσε την έμπνευση κι έτσι, τώρα που δρασκελίζω μεταξύ δυο ημερών, λίγο πιο άνετος κι ελαφρύς, θα προσπαθήσω να αφεθώ σα χείμαρρος πάνω σε αυτό το πολύχρωμο πληκτρολόγιο. Έβαλα … Συνεχίστε την ανάγνωση Γράμμα στη Γυναίκα

Νέοι γεμάτοι ζωή κι αγάπη. Άνθρωποι, εν δυνάμει ήλιοι και μικροί Θεοί. Ξεπροβάλλουν στον κόσμο μας μέσα απ'το χώμα, όπως το χορταράκι φυτρώνει κι ομορφαίνει με το χρώμα του τη μητέρα φύση. Μεγαλώνουμε από μικροί μέσα στο ψέμα. Ψέμα για το πως είναι και πως μοιάζει η πραγματική ζωή. Τόσα όμορφα παραμύθια, που είναι ωστόσο … Συνεχίστε την ανάγνωση Ρομαντικοί Ποιητές

Δεν ξέρω τι με'χει πιάσει τον τελευταίο καιρό και γυροφέρνει στο νου μου το θέμα του έρωτα, της αγάπης και της συντροφιάς. Θα προσπαθήσω εδώ, ενώπιόν σας, να αναπτύξω μερικές μου ιδέες σμιλευμένες απ'τις εμπειρίες μου, οι οποίες δεν είναι και τόσο πολλές βέβαια, αλλά ένα μυαλό τόσο υπεραναλυτικό, όλο και κάτι θα έχει συμπεράνει … Συνεχίστε την ανάγνωση Περί Συντροφικότητας

Ειρήνη, ειρήνη,Πού νά'βρω γαλήνη,Μοναξιά, αγκαλιά,Τίποτα δεν έμεινε πια... Κάπως έτσι ξεκινάω αυτή την εξομολόγηση. Είναι μερικά στιχάκια που σκαρφίστηκα απ'όταν ήμουν 18 χρονών. Μόλις είχα χωρίσει με την κοπέλα που μου θύμισε πως είχα συναισθήματα, μετά από μια πανέμορφη περίοδο, ίσως την πιο ευχάριστα έντονη που'χω ζήσει στη ζωή μου. Ήταν ο εφηβικός έρωτας που'χα … Συνεχίστε την ανάγνωση Σκέψεων Συρφετός