Σαν τον τζίτζικα κι εγώ, τζιτζικίζω ένα βράδυ καλοκαιρινό,όπου ο ύπνος μ'αποφεύγει αδίακοπα, Και στον νου μου τριγυρίζει ξανά το φάντασμα του έρωτα, σαν παλιός καλός μου γνώριμος, Κι είναι τόσα που θέλω να κρατήσω θαμμένα μα το φτυάρι που τα σκέπασε τώρα αρχίζει να τα ξεθάβει πάλι, Και νιώθω τόσο αδύναμος απέναντι στον ίδιο … Συνεχίστε την ανάγνωση Αδυναμία της Στιγμής

Έπιασε δυο τρεις πετρούλες κι άρχισε να τις πετά κάνοντας βατραχάκια στη θάλασσα. Προσπαθούσε έτσι να ξεφύγει λίγο απ'τον εαυτό του και τις σκέψεις του μιας και η βροχή τους τον είχε κάνει μούσκεμα. Έμοιαζε με βρεγμένο γατί κι ας ήταν στεγνός, μπρος σε έναν ήλιο και μια θάλασσα που τον έκαιγαν με την κάψα … Συνεχίστε την ανάγνωση Περί Έρωτος

Αν και στη γιορτή της ζωής ο χορός δε σταματάει ποτέ, κι αν και οι άνθρωποι γιορτάζουν κάθε μέρα, σήμερα έχει την τιμητική της μια ξεχωριστή πλευρά της γυναίκας - κι ίσως η πιο ιερή. Σήμερα γιορτάζει πάνω απ'όλα η μάνα. Η μάνα είναι αυτή που δίνει μέσω του πόνου της ζωή στην ζωή. Είναι … Συνεχίστε την ανάγνωση Μάνα – Μητέρα – Μαμά

Χαρμόσυνα χτυπούν οι καμπάνες, σε έναν αρμονικό, σχεδόν αιώνιο ρυθμό. Νοηματοδοτούν την νίκη της ζωής απέναντι στον θάνατο. Την επιστροφή του Ενός, από την ανυπαρξία, πίσω στην ύπαρξη. Ευωδιάζουν τις ψυχές μας τα άνθη που στολίζουν την ύλη, και μας ξυπνούν συναισθήματα. Κι αυτή η γιορτή που ξεκινάει κάθε χρόνο με τη φαινομενική γέννηση του … Συνεχίστε την ανάγνωση Ανάσταση Ανθρώπου

Καθώς μπήκαμε στην εποχή της Άνοιξης, νιώθω την καρδιά μου ν'ανοίγει όπως ανοίγουν τρίζοντας τα παραθύρια του Σπιτιού μπροστά στον Κόσμο. Οι λίγο σκουριασμένοι μεντεσέδες τους, τσιρίζουν και δίνουν ξανά μια αίσθηση ζωντάνιας. Λες και κάτι μισοπεθαμένο, ρίχνει το πέπλο που το σκέπαζε, κάτω στη γη, κι ανοίγει τα μάτια του μπρος σε όλη την … Συνεχίστε την ανάγνωση Ωδή στην Άνοιξη