Γράφει ο Θανάσης Τσακαλίδης
Σώματα που κινούνται σα σκιές του είναι τους
Βολοδέρνουν στα σοκάκια του κόσμου τούτου
Πεινούν και διψούν για ψωμί και κρασί
Με το βλέμμα πότε χαμηλά, πότε ψηλά
Αποφεύγουν να δουν τον συνάνθρωπο κατάματα
Κι έτσι χάνουν την ευκαιρία να βρουν όσα επιθυμούν
Όλα όσα κατοικούν στα μάτια του ανθρώπου
Την ψίχα της ψυχής του, το κρασί του πνεύματός του
Άθεοι, άθρησκοι και θρησκευόμενοι
Σκιές όλοι που’χουμε ανάγκη μέρες σαν και τούτες
Μέρες συμβολισμού που μας φέρνουν προ των ευθυνών μας
Με μεγαλύτερη όλων την ευθύνη της ανάστασης του πνεύματος εντός μας
Στοχαστής 