Γράφει ο Θανάσης Τσακαλίδης
Τραβώ τις λέξεις από μέσα μου
Τις τραβώ μέχρι αυτές να βγουν στο φως του κόσμου
Κι ας είναι ματωμένες
Ψαρεύω τα νοήματα που κρύβονται στις σκιές μου
Τα ψαρεύω μέχρι αυτά να ανασάνουν τον αέρα τούτο
Κι ας είναι πνιγμένα ήδη
Ανοίγω την ψυχή μου στον ήλιο
Την ανοίγω διάπλατα μέχρι να απορροφήσει όλες του τις ακτίνες
Κι ας με κάψει
Σηκώνω το κεφάλι κοιτώντας το φεγγάρι
Το σηκώνω με θάρρος μέχρι αυτό να πέσει και πάλι στην μαύρη τρύπα εντός μου
Κι ας χαθεί
Ματωμένες λέξεις
Πνιγμένα νοήματα
Καιόμενος φωτίζομαι
Λίγο πριν χαθώ
Στοχαστής 