Βράχος

Όταν ακούς κάτι να σπάει
Κάτι να σκάει
Τότε τι κάνεις

Όταν νιώθεις ταρακουνήματα
Να σείεται η γης
Τότε τι κάνεις

Όταν νιώθεις την πτώση
Να πέφτεις με ιλιγγιώδη ταχύτητα
Τότε τι κάνεις

Όταν σβήνει το φως γύρω σου
Και βυθίζεσαι στα σκοτάδια
Τότε τι κάνεις

Όταν πονάς
Και νιώθεις ασφυξία
Τότε τι κάνεις

Όταν μυρίζεις γύρω σου τον θάνατο
Που φέρνει υποσχέσεις
Τότε τι κάνεις

Όταν τα όνειρα
Γίνονται οι μεγαλύτερες φυλακές σου
Τότε τι κάνεις

Όταν νιώθεις την ελπίδα να χάνεται
Και την απελπισία να σε κυριεύει
Τότε τι κάνεις

Όταν νιώθεις αδύναμος κι άρρωστος
Έτοιμος να πέσεις στο κρεβάτι
Τότε τι κάνεις

Όταν βλέπεις μπροστά
Μα το μόνο που καταφέρνεις είναι να δεις πίσω
Τότε τι κάνεις

Όταν μπλέκεται η μοναχικότητα
Σαν πλεξούδα με την μοναξιά
Τότε τι κάνεις

Όταν χάνεις την πίστη σου
Ψάχνοντας από κάτι να πιαστείς
Τότε τι κάνεις

Τι κάνεις όταν τα κύματα της ζωής σε χτυπούν αλύπητα
Τι κάνεις όταν η θάλασσα σε τρώει με το αλάτι της
Τι κάνεις όταν ακόμη κι ο ήλιος γίνεται εχθρός σου

Σαν πυγμάχος που τις τρώει
Μα έχει πάρει καλή θέση άμυνας

Σαν τον θάνατο
Που ξέρει πως μια μέρα θα κερδίσει

Σαν τον έρωτα
Που γνωρίζει πως είναι μάταιος

Κάνεις υπομονή
Υπομένεις
Περιμένεις
Αναμένεις

Κι όταν έρθει η κατάλληλη ώρα
Σηκώνεις κεφάλι
Και με μια κίνηση που βγαίνει αβίαστα
Χτυπάς στην καρωτίδα
Κόβοντας τη ζωή στα δυο
Και φεύγεις φτερουγίζοντας
Ακέραιος σα θεός

Υπομένεις σε όλα
Να τι κάνεις
Σα βράχος
Όσο κι αν χρειαστεί

Γνωρίζοντας πως θα’ρθει η μέρα
Η ώρα
Η στιγμή
Που περίμενες

Και πως δε θα λυγίσεις
Σε όλα τα βάρη
Σε όλους τους πόνους
Στο ανέλπιδο, στο ανέλπιστο

Σα βράχος μέχρι να διαλυθείς σε αμέτρητους κόκκους άμμου
Να τι κάνεις
Μπρος σε όλες τις μπόρες και τους αέρηδες που ζητούν να σε εκμηδενίσουν
Να τι κάνεις
Υπομένεις μέχρι να’ρθει η ώρα σου
Η ώρα που περίμενες